در باره تسهیل شکل‌گیری گروه محلی تا کنون صدها کارگاه داشته‌ام، در شهرهای مختلف و برای گروه‌های هدف متفاوت. تصور می‌کنم که مطالب مکتوب بسیاری هم در این خصوص موجود است. با این وجود این مبحث همچنان محور جدی است، به‌ویژه اینکه وقتی هفته پیش برای ارزشیابی مجموعه فعالیت‌های اجتماع‌محور یکی از نهادهای توسعه‌ای به یکی از شهرهای جنوب رفته بودم، متوجه شدم یکی از دوستان تسهیلگر ظرف فقط چهل و پنج دقیقه - چنان که خودش گفته است - گروه تشکیل می‌دهد و البته دوستانی که همراهی‌اش می‌کردند نیز تصدیق کردند و گفتند

همکار تسهیلگرم با ناراحتی از آخرین سفرش به روستا تعریف می‌کرد. پنج بار به جمعشان رفته بود، وقت گذاشته بود، جلسات متعددی برگزار کرده بود، اما هنوز در اتمام مسیر، دیواری نامرئی بین خود و اهالی حس می‌کرد. می‌گفت در انتهای آخرین جلسه، چند نفر از اعضای گروه محلی گوشه‌ای ایستاده بودند و آرام با هم صحبت می‌کردند و او این کار را نشانه بی اعتمادی و غریبه بودن خودش می‌دانست. حس می‌کرد تمام تلاشش برای جلب اعتماد مردم به بن‌بست خورده است.به او گفتم شاید انتظارش از اعتماد، بیش از حد است. در دنیای واقعی، مخصو